ویژگی های ساختار گرائی و محیط آموزش الکترونیکی

21 مهر 1394 نویسنده :  

در دانشگاه های آموزش از راه دور سنتی، موسسات، محیط آموزش یادگیری را برای دانشجویان فراهم نمی آورد. بلکه، یادگیران از راه دور خود مسئولیت بوجود اوردن محیط یادگیری خویش را به عهده دارند. محیط یادگیری نوین در دانشگاه مجازی متفاوت است .رسانه یادگیری مبتنی بر اینترنت محیط منزوی را به یک محیط ارتباطی تبدیل می کند.ارتباطات می تواند به طور هم زمان یا غیر هم زمان باشد. ارتباط همزمان شامل پست الکترونیکی، گروه اخبار و انجمن های مباحثه می شود.

ارتباط همزمان، که طی آن شرکت کنندگان در "زمان واقعی" با یکدیگر تماس برقرار می کنند، از طریق کنفرنس ها، کلاس های مجازی و "اطاق گپ" امکان پذیر می شود. در ضمن، می توان اطلاعات بیشتری را با سرعت بالاتری که ابعاد نوینی از تعامل و ارتباطات را در بر می گیرد انتقال داد یا مدیریت نمود.در نتیجه، ICTs.ظرفیت بالقوه فراهم نمودن زمینه ایجاد ارتباط و تعامل بین دانشجویان، و بین دانشجویان و استادان، در محیط آموزش از راه دور را دارا می باشد. در این روش، بر آموزش یادگیر محور، بر مبنای پروژه و فعالیت یادگیری تاکید می شود، که به طور عمده، به نظریه پداگوژی ساختار گرا متکی است. یعنی، دانشجو باید یاد یگیرد که چگونه با استفاده از منابع اطلاعات پراکنده "یادگیری" تازه ای را بنا کند.
ارتباطات رایانه ای موانع ارتباطات در آموزش مبتنی بر پردیس فیزیکی را در هم شکسته و گزینه هایی را با انعطاف پذیری بیشتری برای یادگیردر محل کار یا در منزل بوجود آورده است. این، به مفهوم تغییر مکان فعالیت های آموزشی عالی و نوآوری ودر تعریف "کلاس مجازی" با استفاده از پست الکترونیکی برای دسترسی دانشجو به استاد و رد بدل کردن سریع تکالیف؛ تجربه یادگیری با استفاده "وب"؛و نیز واقعیت مجازی کامل برای رشد توانائی حل مسائل بدون محدودیت فضا/فاصله می باشد . این برای افراد یادگیر، شبکه های گروه های کوچک، شبکه های درسی و برای موسسات فراگیری مجازی نیز کارائی دارد. در نظر آن ها،" این در هم تافتن تارهای یادگیر و معلم با پود های دانش و مسأله، چیزی است که هیچ مکتوبی قادر به آن نیست.این جوهرآموزش است، چیزی که در توانائی آموزگاران خوب سراغ داریم، ولی برخی اوقات، بر خلاف انتظار، متحرک و از حس درون است که با تقاضای آنی، حتی در حضور با استعداد ترین آموزگاران، امکگان پذیر نیست.
امروز، هنوز دلیل قاطع و کافی در مورد تاثیرات پداگوژیکی آموزش مجازی در دست نیست.مثلا، این که، چند دانشجو می توانند در یک کلاس مجازی قرار داده شوند و هنوز شراط مناسب یادگیری فراهم باشد؟ یک بررسی اخیر توسط دانشگاه ایلی نوئی گویای این است که عددی بین 12 تا 20 نفر با توجه به طبیعت درس،و در شرایط استثنائی،حداکثر تا 65 دانشجو قابل افزایش می باشد. لذا، سناریوی صد ها یا هزاران دانشجو در یک کلاس مجازی، که با برنامه زپریزی خوب به صورت برخط و بدون استاد باشد، ظاهرا موضوعی غیر واقعی به نظر می رسد،و هر گونه کوشش در اجرای آن به هدر رفتن زمان، نیرو و هزینه منجر خواهد شد.
مضمون بررسی های جداگانه ی دیگر نیز شامل نتیجه گیری در همین راستا می باشد. برای نمونه یک بررسی نمونه (پیلوت) در مورد دوره جدید دانشگاه باز انگلستان، با عنوان "شما، رایانه و شبکه" (با تعداد 12000 دانشجو در سال 2000)، به این نتیجه رسید که تشکل دانشجویان توسط مربی در گروه بندی هایی که در آن ها جریان مستمر انتقال پیام و ایده برقرار باشد عملی ضروری است.
این شامل بکار بستن مهارت های جدید، از آن جمله "بافتن"به هم پیوستن ایده ها و گره زدن آن ها به رشته های بخسی جدید-و ترویج "گپ" است تا دانشجویان قادر به "دیدن" یک دیگر بشوند.چنین جمعی نمی تواند بدون وجود نسبت پائین تعداد دانشجو و مربی کارائی داشته باشد.
در نتیجه، موفقیت یادگیری بدون مرز "برخط" به خودی خود منوط به برقراری ارتباط نیست، بلکه به کیفیت تعامل بین گروه های کوچک یادگیران و مربیان از طریق پست الکترونیکی، کنفرانس ویدئوئی، کنفرانس رایانه ای، جلسات گپ، مباحث الکترونیکی و غیره بستگی دارد.

نظر

نظرات

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

با ما در ارتباط باشید

آکادمی آموزش مجازی پیشرو عامل دگرگونی جدید در سیستم آموزش مجازی

  • آدرس: تهران، شریعتی، بالاتر از ملک ، خ کشواد، پ،86 ، و 3
  • تلفن: 02188146627
  • ایمیل: 

نظرات دانشجویان پیشرو

بالا
ما از کوکی ها برای بهبود وب سایت استفاده می کنیم. جزئیات بیشتر...